Park Ji-sung trafił na Old Trafford po sezonie, w którym PSV Eindhoven dotarło do półfinału Ligi Mistrzów. W Manchesterze United jego znaczenie nie ograniczało się do jednej pozycji. Alex Ferguson powierzał mu zadania dostosowane do rywala, także w najważniejszych spotkaniach europejskich.
Droga Park Ji-sunga z PSV do Manchesteru United
Manchester United uzgodnił transfer Park Ji-sunga z PSV 22 czerwca 2005 r. Porozumienie przewidywało czteroletni kontrakt, a finalizacja była uzależniona od badań medycznych i uzyskania pozwolenia na pracę.
Park przychodził jako zawodnik sprawdzony w europejskiej rywalizacji. W sezonie 2004/05 pomógł PSV zdobyć mistrzostwo i Puchar Holandii oraz dojść do półfinału Ligi Mistrzów. W tej ostatniej fazie strzelił gola Milanowi. Transfer do Anglii następował więc po kampanii, w której pokazał się również przeciwko czołowym zespołom kontynentu.
Jego pierwszym oficjalnym występem dla United był mecz kwalifikacji Ligi Mistrzów z Debrecenem. W Premier League zadebiutował przeciwko Evertonowi. Debiutancki sezon zakończył z 45 występami i dwoma golami we wszystkich rozgrywkach, co pokazuje, że od początku był regularnie wykorzystywanym członkiem kadry.
Rola Parka w taktyce zespołu Alexa Fergusona
Ferguson nie traktował Parka wyłącznie jako skrzydłowego. Korzystał z niego również wtedy, gdy potrzebował zmienić proporcje między atakiem a zabezpieczeniem środka pola. Jego pozycja wyjściowa nie zawsze mówiła zatem wszystko o powierzonym zadaniu.
Dobrym przykładem był wyjazdowy ćwierćfinał Ligi Mistrzów z Chelsea w kwietniu 2011 r. Po zwycięstwie 1:0 Ferguson chwalił rozumienie taktyki przez Parka. Wyjaśniał, że jego obecność pomagała odpowiadać na przewagę liczebną rywala w środku pola, a jednocześnie zachować możliwość wyprowadzania kontrataków.
Gra na skrzydle i w środku pola
W szerokiej strefie zadania Parka łączyły udział w ataku z odpowiedzialnością za organizację zespołu po stracie piłki. Skrzydłowy w takim planie nie miał jedynie utrzymywać szerokości. Mógł schodzić bliżej środkowych pomocników, ograniczać przestrzeń przeciwnikowi i wspierać partnerów w obronie.
Przesunięcie do środka zmieniało przede wszystkim punkt odniesienia: ważniejsza stawała się kontrola centralnych stref i zawodników rozpoczynających akcje rywala. Przed rewanżem z Milanem w marcu 2010 r. Darren Fletcher potwierdzał, że Park w pierwszym spotkaniu na San Siro wystąpił właśnie w środku pola. Ferguson mógł więc zmieniać jego rolę bez sprowadzania jej do stałego miejsca przy linii bocznej.
Zadania w pressingu i organizacji gry bez piłki
Praca Parka bez piłki miała konkretny cel: utrudniać przeciwnikowi rozwijanie akcji w wybranych strefach. W spotkaniu z Chelsea w 2011 r. chodziło o ograniczenie wpływu rywala na środek pola. Takie zadanie wymagało odpowiedniego ustawienia względem partnerów, a nie wyłącznie podążania za piłką.
Inny udokumentowany przykład pochodzi z finału Ligi Mistrzów w 2011 r. Raport techniczny UEFA odnotował, że Park próbował wywierać presję na Xaviego. To potwierdza indywidualnie ukierunkowane zadanie wobec rozgrywającego Barcelony, ale samo w sobie nie oznacza, że udało się go zneutralizować.
Najważniejsze mecze Parka w barwach United
Kilka spotkań fazy pucharowej Ligi Mistrzów szczególnie dobrze pokazuje różne formy jego wkładu:
- Arsenal 1:3 Manchester United, 5 maja 2009 r. Park otworzył wynik wyjazdowego rewanżu półfinału. Jego gol przybliżył United do awansu, który zespół przypieczętował zwycięstwem 4:1 w dwumeczu. Był to bezpośredni wkład ofensywny w spotkaniu decydującym o miejscu w finale.
- Manchester United 4:0 Milan, 10 marca 2010 r. W rewanżu 1/8 finału Park zdobył trzecią bramkę dla gospodarzy. United wygrało dwumecz 7:2, a jego udział nie ograniczył się do obowiązków związanych z organizacją gry.
- Chelsea 0:1 Manchester United, 6 kwietnia 2011 r. W pierwszym ćwierćfinale najważniejsza była realizacja planu bez piłki. Ferguson wskazywał Parka jako istotny element ograniczania Chelsea w środku pola i przygotowania zespołu do kontrataków.
Te występy pokazują, dlaczego ocenianie Parka wyłącznie przez liczbę bramek nie oddaje jego roli. Potrafił rozstrzygać akcje pod bramką przeciwnika, ale bywał też wybierany przede wszystkim ze względu na konkretne zadanie taktyczne.
Trofea zdobyte przez Park Ji-sunga z Manchesterem United
Dorobek Parka w Manchesterze United obejmuje następujące trofea:
| Rozgrywki | Zwycięskie sezony lub edycje |
|---|---|
| Mistrzostwo Anglii | 2006/07, 2007/08, 2008/09, 2010/11 |
| Liga Mistrzów | 2007/08 |
| Puchar Ligi Angielskiej | 2005/06, 2008/09, 2009/10 |
| Klubowe mistrzostwo świata | 2008 |
| Tarcza Wspólnoty | 2010, 2011 |
Zestawienie obejmuje zdobyte trofea, nie same występy w finałach. Trzeba przy tym odróżniać sukces w danej kampanii od udziału w rozstrzygającym meczu oraz zasad przyznawania indywidualnych medali. W przypadku Tarczy Wspólnoty wymienione są dwie edycje przypisywane Parkowi w zestawieniach jego osiągnięć, a nie wszystkie triumfy klubu podczas jego pobytu.
Odejście z klubu i miejsce Parka w jego historii
Park odszedł do Queens Park Rangers 9 lipca 2012 r., po siedmiu sezonach na Old Trafford. Podpisał dwuletni kontrakt, a kwoty transferu nie ujawniono. Jego bilans w United obejmował 134 występy w Premier League oraz 27 goli we wszystkich rozgrywkach.
Mark Hughes, przyjmując go w QPR, podkreślał jego udział w sukcesach Manchesteru United i oceniał, że Ferguson wybierał go na wielkie mecze, ponieważ mógł na nim polegać. To trafnie ujmuje sportowe znaczenie Parka, choć pozostaje oceną trenera.
Jego miejsce w historii United wynika z połączenia osiągnięć zespołowych z elastycznością taktyczną. Nie był wyłącznie rezerwowym uzupełniającym skład ani pomocnikiem od zadań defensywnych. W ważnych spotkaniach zdobywał bramki, zmieniał pozycję i realizował plany podporządkowane konkretnemu przeciwnikowi.





