Lisandro Martínez trafił na Old Trafford latem 2022 roku, po trzech sezonach pracy z Erikiem ten Hagiem w Ajaksie. Do Manchesteru United wniósł nie tylko doświadczenie mistrza Holandii, ale też profil stopera, który uczestniczy w budowaniu ataków, zamiast ograniczać się do ich przerywania.
Lisandro Martínez i jego pozycja na boisku
Lisandro Martínez jest przede wszystkim lewonożnym środkowym obrońcą. W czteroosobowej defensywie jego naturalnym miejscem jest lewa strona pary stoperów. W ustawieniu z trójką środkowych obrońców jego profil pozwala wykorzystywać go jako lewego stopera.
Lewonożność ma praktyczne znaczenie przy rozpoczynaniu akcji. Martínez może przyjąć piłkę w pozycji ułatwiającej podanie do lewego obrońcy albo skierować ją do środka boiska bez dodatkowego przekładania na drugą nogę. Ułatwia to utrzymanie tempa rozegrania pod naciskiem przeciwnika.
Ma również doświadczenie w grze w drugiej linii, jednak nie należy utożsamiać jego swobody z piłką z rolą defensywnego pomocnika. Stoper obserwuje grę głównie przed sobą, natomiast pomocnik częściej musi przyjmować pod presją z kilku kierunków.
Początki kariery w Argentynie
Martínez rozpoczynał szkolenie w Club Urquiza, następnie trafił do Club Libertad, a później do akademii Newell’s Old Boys. W pierwszym zespole Newell’s zadebiutował 27 czerwca 2017 roku w spotkaniu z Godoy Cruz.
Przełomem okazało się wypożyczenie do Defensa y Justicia w sierpniu 2017 roku. Tam otrzymał szansę na regularną grę w seniorach, a klub następnie wykupił jego prawa zawodnicze.
W Defensa y Justicia przeszedł od zbierania pierwszych doświadczeń do udziału w walce o czołowe miejsca w lidze. Jego drugi pełny sezon zakończył się wicemistrzostwem Argentyny. Występy w tym zespole otworzyły mu drogę do Ajaksu, do którego przeniósł się w 2019 roku.
Rozwój i sukcesy w Ajaksie
W Amsterdamie Martínez musiał sprostać wymaganiom zespołu, którego obrońcy odpowiadają również za wyprowadzanie piłki. Ten Hag rozważał wykorzystanie go w pomocy, ale Argentyńczyk ostatecznie wywalczył stałe miejsce w centrum defensywy.
W sezonie 2020/21 tworzył parę środkowych obrońców z Jurriënem Timberem. Gra w Ajaksie wymagała od niego podejmowania decyzji pod pressingiem oraz zabezpieczania przestrzeni za wysoko ustawionym zespołem. Jego podania miały nie tylko utrzymywać posiadanie, lecz także umożliwiać przeniesienie akcji za linię nacisku rywala.
Okres holenderski przyniósł mu dwa mistrzostwa kraju, Puchar Holandii i Tarczę Johana Cruijffa. Znaczenie Martíneza dla drużyny podkreślił wybór kibiców, którzy przyznali mu nagrodę Rinus Michels Award dla Piłkarza Roku Ajaksu za sezon 2021/22.
Transfer do Manchesteru United
Transfer Martíneza z Ajaksu do Manchesteru United sfinalizowano 27 lipca 2022 roku. Dziesięć dni wcześniej kluby ogłosiły porozumienie, które pozostawało wówczas uzależnione od badań medycznych i dopełnienia formalności.
Na Old Trafford obrońca ponownie spotkał się z Ten Hagiem. Sportowy kontekst transferu był więc czytelny: United pozyskiwali zawodnika znającego wymagania trenera, zwłaszcza dotyczące rozpoczynania akcji i aktywnej gry środkowych obrońców.
Nie oznaczało to automatycznego przeniesienia warunków z Amsterdamu do Premier League. Martínez musiał dostosować swoje decyzje do nowych partnerów, innych przeciwników i większej liczby sytuacji wymagających obrony bezpośrednich ataków.
Rola Martíneza w Manchesterze United
W United zadania Martíneza łączą obronę z rozpoczynaniem akcji. Bez piłki pilnuje napastników, wychodzi do zawodników przyjmujących między liniami i zabezpiecza przestrzeń w swojej strefie. W posiadaniu daje partnerom możliwość podania, a następnie szuka drogi do przesunięcia gry do przodu.
Istotna jest współpraca z drugim stoperem. Jeżeli Martínez opuszcza linię obrony, by zaatakować odbiorcę podania, partner musi kontrolować przestrzeń za jego plecami. Bez takiej asekuracji zdecydowane wyjście może otworzyć przeciwnikowi drogę do bramki.
Zakres tych obowiązków zależy od ustawienia i decyzji trenera. Gra w parze wymaga innego podziału przestrzeni niż występ po lewej stronie trzyosobowego bloku. Sama pozycja na schemacie nie opisuje więc w pełni jego roli.
Styl gry i najmocniejsze strony obrońcy
Jednym z najważniejszych atutów Martíneza jest podanie przełamujące linię pressingu, czyli zagranie omijające grupę rywali naciskających na zawodnika z piłką. Argentyńczyk szuka podań do pomocników i graczy ustawionych między formacjami, zamiast poprzestawać na wymianie piłki wzdłuż defensywy.
Potrafi również ruszyć z piłką do przodu, zmuszając przeciwnika do opuszczenia swojej pozycji. Znaczenie takiego prowadzenia nie musi polegać na pokonaniu dużej odległości. Czasem wystarczy przyciągnięcie jednego rywala, by otworzyć linię podania do partnera.
W obronie preferuje aktywne działanie: skrócenie dystansu, uprzedzenie napastnika i próbę odbioru przy przyjęciu. Jego intensywność jest atutem, ale wymaga dobrego wyboru momentu. Spóźniony doskok może oznaczać faul albo pozostawienie wolnej przestrzeni.
Martínez nie ma typowej dla wielu stoperów przewagi wzrostu. W pojedynkach powietrznych szczególnego znaczenia nabierają więc ustawienie, ocena toru lotu piłki i moment wyskoku. Z kolei zwrotność pomaga mu reagować w bliskim kontakcie z przeciwnikiem i korygować pozycję na niewielkiej przestrzeni.
Osiągnięcia Lisandra Martíneza w klubach i reprezentacji
Najważniejsze trofea klubowe Martíneza, w kolejności ich zdobywania, to:
- Tarcza Johana Cruijffa z Ajaksem w 2019 roku.
- Puchar Holandii i mistrzostwo Holandii z Ajaksem w sezonie 2020/21.
- Mistrzostwo Holandii z Ajaksem w sezonie 2021/22.
- Puchar Ligi Angielskiej z Manchesterem United w sezonie 2022/23.
- Puchar Anglii z Manchesterem United w sezonie 2023/24.
Z reprezentacją Argentyny zdobył:
- Copa América w 2021 roku.
- Finalissimę w 2022 roku.
- Mistrzostwo świata w 2022 roku.
- Copa América w 2024 roku.
Jego potwierdzonym wyróżnieniem indywidualnym jest także Rinus Michels Award za sezon 2021/22. Nagroda przyznana przez kibiców Ajaksu zwieńczyła ostatni sezon Martíneza w Holandii przed przejściem do Manchesteru United.
